بررسی شبکه های NgN

شبکه های نسل آینده بخش سیزدهم

 به هر حال با يك مثال مي توان اين موضوع را راحت تر متوجه شد. مثلاً شماره 44-1189-428025. اين عدد به كد بين المللي كشور (44) و سپس كد ملي (1189) و آخر هم ارقام محلي (428025) تقسيم مي شود. اگر يك مشترك بخواهد از يك كشور ديگر خارج از انگلستان تماس بگيرد (44 كد انگلستان است) براي اين كه شبكه تلفني بتواند از مسير مكالمه را پيدا كند بايد تمام شماره ها گرفته شود. اما اگر يك مشترك از داخل انگلستان بخواهد تماس بگيرد و در يك محل به رشته اعداد كمتري نياز است و بايد شماره 428025 را بگيرد. و اين موضوع به اين دليل مي باشد كه در اين مورد مركز سوئيچ محلي كه هر دو مشترك به آن متصل هستند حاوي اطلاعات كافي براي تأمين كردن تجهيزاتي كه شماره به آن تعلق دارد، در برنامة SPC مي باشد. حال اگر شماره گيرنده از محدوده خارج بود بايد 01189 428025 را بگيرد اما به شرطي كه در داخل انگلستان باشد. مركز سوئيچ محلي كه شماره گيرنده به آن متصل مي شود بايد شماره را به سمت يك مركز واسط (ترانزيت) عبور دهد سپس آن مركز واسط تعيين خواهد كرد كه آيا نياز هست به مركز واسطة ديگري فرستاده شود يا نه. خود آن مركز واسط به مركز محلي مورد نظر به صورت مستقيم ارتباط دارد اگر ارتباط داشت كه ارتباط برقرار مي كند وگرنه مكالمه را به سمت يك مركز واسطه (ترانزيت) ديگر مي فرستد.

آخرين مطلب اين كه راه لايه اي مسيريابي توسط نقشه هاي شماره گذاري حركت مي كنند حجم زيادي از خطوط سيمها از سيمهاي مسي مي باشد.
جفت سيمهاي مسي گره خورده كه در اكثر خانه ها موجود مي باشد توسط مراكز سوئيچ محلي جمع مي شوند و توسط Co-axial و لينكهاي فيبري به مراكز ديگر پشت سر هم متصل مي شوند.
قبل از آشنايي با تكنولوژي Packet switch بهتر ابتدا با يك سيگنالينگ به نام (SS#7) Signaling System Number 7 آشنا مي شويم.
 
سيستم سيگنالينگ شماره 7
سيستمهاي سيگنالينگ كانال مرتبط بطور دائم در ارتباط با يك كانال صحبت قرار مي گيرند. اين سيستمها داراي محدوديتهائي هستند كه مهمترين آن موارد زير مي باشد:
•عدم توانايي ارسال سيگنالهاي پيچيده
•كافي نبودن تعداد و انواع سيگنالها
•تأخير زياد در برقراري مكالمه
•استفاده نامطلوب از كانال سيگنالينگ به دليلي اشغال بودن آن در طول مدت صحبت.
با توجه به موارد فوق سيستم سيگنالينگ كانال مشترك توسط CCITT استاندارد شد. در اين سيستمها معمولاً از يك كانال با سرعت بالا به منظور انجام عمليات سيگنالينگ استفاده شده و پس از اتمام عمليات سيگنالينگ آزاد مي شود. اين سيستمها داراي ويژگي هائي مي باشند كه مهمترين آنها عبارتند از:
•كاهش تأخير در برقراري ارتباط.
•قابليت انعطاف پذيري زياد در مقابل نيازهاي سرويس آينده.
•ارسال همزمان سيگنالينگ بدون درنظر گرفتن وضعيت مكالمه.
•افزايش دسترسي به شبكه و استفاده از شبكه با كارايي بالاتر.
•افزايش قابليت اطمينان به دليل وجود مسيرهاي مختلف براي سيگنالينگ
از معايب سيستم سيگنالينگ كانال مشترك هزينه بسيار زياد و پيچيدگي بيش از حد آن است. براي استفاده از اين سيستم، نياز به تجهيزات جديد در شبكه مي باشد ولي اين به مفهوم تعويض كليه تجهيزات نيست. همچنين از آنجا كه تجهيزات سيگنالينگ بصورت متمركز مي باشد لذا بروز هرگونه اشكال در سيستم كل مدارات ارتباطي را مختل مي كند كه جهت جلوگيري از آن معمولاً تجهيزات سيگنالينگ بصورت Duplicate استفاده مي شود.

انواع سيستمهاي سيگنالينگ كانال مشترك
با توجه به محدوديتهاي سيستمهاي سيگنالينگ كانال مرتبط در سال 1968 سيستم سيگنالينگ كانال مشترك شماره 6 براي ارتباطات بين المللي، كشوري، ناحيه اي و محلي بصورت دوطرفه (Both-Way) استاندارد گرديد. اين سيستم از پروتكل هاي انتقال داده پيروي مي كند.
در سال 1980 به علت محدوديتهاي سيستم سيگنتالينگ شماره 6، سيستم سيگنالينگ شماره 7 ماستاندارد گرديد. اين سيستم بر اساس ارتباطات داده بنا گرديده و قادر است بسياري از سرويسها را پوشش دهد. ساختار اين سيستم بصورت لايه اي بوده و به همين جهت از انعطاف پذيري زيايد برخوردار است.

مقايسه سيستم سيگنالينگ NO.6 و NO.7:
•سيستم سيگنالينگ NO.6 براي انتقال داده هاي لينك آنالوگ و سيستم سيگنالينگ NO.7 براي انتقال داده هاي لينكهاي آنالوگ و ديجيتال استفاده مي شود.
•واحد سيگنال در سيستم NO.6 از 28 بيت تشكيل يافته و طول هر واحد سيگنال ثابت مي باشد درحاليكه در سيستم سيگنالينگ شماره 7 طول واحد سيگنال، ثابت نبوده و ابتدا و انتهاي هر واحد سيگنال با پرچم (Flag) مشخص مي شود.
•جهت تشخيص خطا در سيستم سيگنالينگ NO.6 و NO.7 بيتهاي CRC در نظر گرفته شده كه در سيستم سيگنالينگ NO.6 تعداد اين بيتها 8 بيت و در سيستم سيگنالينگ NO.7 تعداد  آنها 16 بيت است.
•در سيستم سيگنالينگ كانال مشترك برچسب، مقصد سيگنال را نشان مي دهد و تعداد  بيتهاي آن 11 بيت است درحاليكه برچسب در سيستم سيگنالينگ NO.7 شامل كد مبدأ، كد مقصد، مسير عبور و نوع مدار است و 40 بيت مي باشد.
•سيستم سيگنالينك كانال مشترك شماره 7 داراي ساختار شبكه اي بوده و مي توالند در يك شبكه سلسله مراتبي ظاهر شود درحاليكه سيستم سيگنالينگ شماره 6 نمي تواند در ساختار سلسله مراتبي عمل كند.
•در سيستم سيگنالينگ شماره 6 هر 12 واحد سيگنال در يك بلوك قرار مي گيرد و سپس ارسال مي شود درحاليكه در سيستم سيگنالينگ شماره 7 هر واحد سيگنال پس از ساخته شدن بطور مجزا ارسال مي گردد.
مهندسان AT&T روش جديدي را براي سيگنالينگ پيشنهاد كردند كه سيگنالينگ در آن از طريق خطوط ارتباطي مجزايي برقرار مي شد. كه نام اين روش را سيستم سيگنالينگ كانال مشترك شماره 4 نام گذاري كردند Common Channel Signaling System Number 7 (SS#7). از هنگاميكه مراكز سوئيچ (Exchange) ديجيتال امروزه كامپيوترها مي باشند. SS#7 يك شبكة كامپيوتري مورد اطمينان قلمداد مي شود كه بر اساس اصل ارتباطات ديتايي Packet ساخته شده است. SS7 هنوز يك سيستم سيگنالينگ حكم فرما مي باشد و انقلابي مهم در عرصة شبكه هاي افقي از دهة 80 ميلادي به وجود آورده است.
در دهة 1970 كه سوئيچهاي الكترونيكي در همه جاي دنيا گسترده شد. نياز براي مدرنيزه كردن پروتكل هاي سيگنالينگ نيز افزايش پيدا كرد. AT&T SS7 را در سال 1975 با استفاده از تكنولوژي شبكه ديتا معرفي كرد. SS7 يك شبكه مجازي براي سيگنالينگ خارج باند مي باشد كه بر خلاف سيستمهاي سيگنالينگ داخل باند كه از يك ارتباط يكسان براي صوت و پايه هاي سيگنالينگ استفاده مي كند. SS7 يك راه ارتباطي قابل اطمينان براي تبادل اطلاعات مي باشد. در سال 1980، ITU شروع به استاندارد كردن SS7 كرد و در سال 1984 SS7 استاندرد شده را به ثبت رسانده از آن به بعد ITU مرتباً اين استانداردها را به روز مي كرد. متأسفانه يك استاندارد براي SS7 وجود ندارد و Version، ITU و ANSI كمي با يكديگر متفاوت مي باشد و نمونه ها و Versionهاي مختلفي از SS7 در سراسر دنيا وجود دارد.
طرح پيشنهادي ITU-T  از مؤسسه استانداردهاي ملي امريكا (ANSI) و Bellcore (البته امروزه Telecordia Rechnology) براي انواع مختلف SS#7 در امريكاي شمالي مي باشد. همچنين در مناطق مختلف گوناگونيهايي وجود دارد براي مثال در ژاپن و در انگلستان پروتكل كاربر تلفن Telephony user port (TUP) به عنوان IPU شناخته شده و به صورت نتايج BTUP است.
يك شبكه SS7 از سه عامل تشكيل شده است.
1/ (SP) Signal Points: نقاط سيگنالينگ: تجهيزاتي از شبكه كه قدر به ارسال و دريافت پيامها مي باشد.
2/ (SL) Signaling Links لينكها (خطوط ارتباطي) سيگنالينگ: خطوطي كه پيامهاي سيگنالينگ را حمل مي كند (در SS7 آنها 56-kbps يا 64.kbps ارتباطات ديتا مي باشد)
3/ (STP) Signaling Transfer Points: نقاط واسطه كه پيامهاي شكل زيرين اجزا را نشان مي دهد.
 سيستم سيگنالينگ
 

 

0 نظر

نظر محترم شما در مورد مقاله های وب سایت برنامه نویسی و پایگاه داده

نظرات محترم شما در خدمات رسانی بهتر ما را یاری می نمایند. لطفا اگر مایل بودید یک نظر ما را مهمان فرمائید. آدرس ایمیل و وب سایت شما نمایش داده نخواهد شد.

حرف 500 حداکثر