بررسی شبکه های NgN

شبکه های نسل آینده بخش نهم

در اين بخش موضوعات زير بررسي مي شود:

سخت افزار سوئيچ، تحولات سوئيچ، سوئيچ ديجيتال و مزايا و معايب آن، دو روش سوئيچينگ (روشهاي Time Switching، Space Switching)، تركيبات مختلف سوئيچ، ساختار كنترل، زبان سوئيچ، پارامترهاي مطرح در سوئيچينگ، سازماندهي كنترل، شارژينگ و روشهاي سوئيچ.

سوئيچ

شبكه هاي مخابراتي كلاً به دو بخش انتقال و سوئيچ تقسيم مي شوند. سخت افزار سوئيچ، خود به سه دسته زير تقسيم مي شود:

1.مدارات مربوط به سيگنالينگ:

دو سيستم سوئيچ براي برقراري ارتباط به اين مدارات احتياج دارند.

2.مدارات مربوط به كنترل:

پردازش اطلاعات ورودي و كنترل اتصالات به مدارات كنترل نياز است.

3.مدارات مربوط به سوئيچينگ:

براي برقراري و رها ماندن اتصالات بين كانالهاي شبكه، اين مدارات مورد نياز مي باشد.

تحولات سوئيچ

1) سوئيچ اپراتوري:

اولين سوئيچ يك سوئيچ اپراتوري بود و كنترل و سوئيچ آن توسط انسان انجام مي شد.

2) سوئيچ استروجر (دو حركتي):

كنترل اين سوئيچ اتوماتيك بوده است. اين سوئيچ به صورت ميله اي يا داراي بازوي اهرمي بود كه با دو موتور كنترل مي شد. مثلاً با گرفتن عدد 32 موتور از پائين به بالا حركت مي كرد تا به سطر مربوط به شماره هاي x3 برسد آنگاه با توجه به شماره 2 در ستون حركت مي كرد تا به محل مربوطه مي رسيد و مشترك مبدأ به مقصد وصل مي شود.

3) سوئيچ EMD (يك حركتي):

كنترل اين سوئيچ اتوماتيك است. براي اين كه فقط در يك جهت حركت داشته باشيم از يك سلكتور با دو بازو استفاده مي كنيم. يك بازو روي شماره مشترك مبدأ بوده و با توجه به شماره گرفته شده بازوي دوم مي چرخيد تا روي شماره مشترك مقصد قرار گيرد و ارتباط برقرار مي شد.

4) سوئيچ كراس بار XB (تقاطع ميله اي):

كنترل اين سوئيچ به صورت اتوماتيك انجام مي شود و شبيه به استروجر مي باشد. اين سوئيچ دستور كار را از يك كنترل مركزي مي گيرد. شماره يك مشترك از تقاطع ميله ها حاصل مي شود.

5) سوئيچ كراس پوينت XP (تقاطع نقطه اي):

اين سوئيچ نيز كنترل مشترك است. در اينجا از تعدادي رله استفاده مي شود. با گرفتن شماره، رله مربوطه به مشترك مقصد از پشت به رله مشترك مبدأ وصل مي شود. اين نوع سوئيچ حجم زيادي را اشغال مي كند.

6) سوئيچ الكترونيك (كنترل Store Program Control: SPC):

 سوئيچ الكترونيك

قسمت سوئيچ آن از ديود و ترانزيستور تشكيل شده است. اين نوع سوئيچها پيش درآمدي بر سوئيچهاي جديد بودند. قسمت كنترل آن هوشيار است و با برنامه هايي كه به كامپيوتر داده مي شود كار مي كرد.

7) سوئيچ ديجيتال:

قسمت سوئيچ آن از IC تشكيل شده است و كنترل آن SPC مي باشد و آخرين تكنيك در سوئيچهاي مداري است.

مزاياي سوئيچ ديجيتال

1.قيمت و هزينه كمتر: مدارات كنترل و سوئيچ از قطعات نيمه هادي (IC) كه قيمت آن پايين است، تشكيل يافته است و تقرباً در هر سال 50% قيمت آن كاهش مي يابد.

2.سهولت در مالتي پلكس: در سيستمهاي آنالوگ از FDM استفاده يم شد كه فيلترهاي گران قيمتي دارد اما در سوئيچهاي ديجيتال، ارتباطات PCM هستند و سوئيچ و انتقال با هم Match هستند و از هزينه زياد Transmission جلوگيري مي شود.

3.سهولت در سيگنالينگ: اطلاعات سيگنالينگ و كنترل ذاتاً ديجيتالي مي باشد.

4.عملكرد بهتر سيگنال به نويز (S/N): در آنالوگ S/N در حدود 60-50 دسيبل است اما در ديجيتال چون با ارقام سر و كار داريم نويز كمتر مي باشد بين 25-15 دسيبل است.

5.مصونيت بيشتر در مقابل هم شنوايي: بين خطوط مراكز ممكن است از صوت يك خط روي خط ديگر القا به وجود آيد كه به آن هم شنوايي گويند. در ديجيتال اگر 1 و 0 هم القا شود، از نظر صوتي مشكلي ايجاد نمي شود.

6.امكان توليد مجدد سيگنال: در ديجيتال، تضعيف سيگنال توسط Repeater جبران خواهد شد كه وقتي سيگنال به آن مي رسد، بازسازي مي شود.

7.قابليت تطبيق با انواع سرويسهاي مختلف: در اينجا بين صوت و ديتا تفاوتي وجود ندارد چون هر دو به صورت رقم بوده و ارقام در سوئيچ قابل پردازش اند.

 

 

0 نظر

نظر محترم شما در مورد مقاله های وب سایت برنامه نویسی و پایگاه داده

نظرات محترم شما در خدمات رسانی بهتر ما را یاری می نمایند. لطفا اگر مایل بودید یک نظر ما را مهمان فرمائید. آدرس ایمیل و وب سایت شما نمایش داده نخواهد شد.

حرف 500 حداکثر